Më shikojnë me sy të turbulluar,
po brenda meje digjet një diell;
si mal i pathyeshëm që s’rrëzohet,
si det i pafund që s’thahet kurrë.
–
Ziliqarët më vijnë si hije,
po unë fluturoj mbi erë;
çdo pengesë bëhet shkëmb ku ngjitem,
çdo fjalë e rëndë më kthen në forcë.
–
Jam burim që rrjedh pa pushim,
jam stuhia që thyen zinxhirë;
krijimtaria ime është oqean,
s’ka breg që mund ta ndalojë.
–
Armiqtë s’më njohin – por unë njoh furtunat,
i kam kaluar dhe prapë jam këtu;
jam i pamposhtur si mali,
jam i lirë si era mbi hon.
–
Unë jam zjarr, ujë dhe këngë,
shkëmb i rrënjosur, por edhe fluturim;
një forcë që sfidon kohën,
një botë që ndrit për Shqipërinë.
—

Luftëtar i robëruar në emër të Atdheut