Jusuf Gërvalla (Dubovik, 1 tetor 1945 – Shtutgart, 17 janar 1982) ishte veprimtar politik, shkrimtar dhe muzikant shqiptar, një ndër figurat më të rëndësishme të rezistencës kombëtare shqiptare kundër regjimit jugosllav. Ai njihet si themelues dhe udhëheqës i grupit ilegal Lëvizja Kombëtare për Çlirimin e Kosovës (LKÇK), që kishte për qëllim çlirimin dhe bashkimin e trojeve shqiptare.
Jeta dhe veprimtaria
Jusuf Gërvalla lindi në fshatin Dubovik, komuna e Deçanit. Shkollimin fillor e kreu në vendlindje, ndërsa studimet e larta i vijoi në Prishtinë dhe Lubljanë. Pas studimeve, punoi si gazetar dhe publicist në Shkup dhe Prishtinë, ku u dallua për angazhimin e tij patriotik dhe kundërshtimin e hapur të politikave shtypëse të regjimit jugosllav ndaj shqiptarëve.
Për shkak të aktivitetit të tij politik dhe publicistik, ai u vu në shënjestër të UDB-së (policia sekrete jugosllave). Për t’i shpëtuar ndjekjes dhe burgosjes, në fund të viteve ’70 u detyrua të kërkonte azil politik në Gjermani, ku vazhdoi aktivitetin e tij me intensitet edhe më të madh.
Në mërgim, Jusufi ishte ndër themeluesit e Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës (LPRK), e cila më vonë u nda në dy fraksione:
Lëvizja Popullore e Kosovës (LPK)
Lëvizja Kombëtare për Çlirimin e Kosovës (LKÇK) – e drejtuar nga Jusufi.
Përveç veprimtarisë politike, Jusufi ishte edhe shkrimtar dhe muzikant, duke lënë pas një krijimtari të pasur me poezi, këngë dhe shkrime që frymëzuan shumë breza shqiptarësh në Kosovë dhe diasporë.
Atentati në Gjermani
Më 17 janar 1982, në Untergruppenbach, afër Shtutgartit, Jusuf Gërvalla u vra në pritë së bashku me vëllain e tij Bardhosh Gërvalla dhe veprimtarin tjetër të njohur Kadri Zeka.
Ky atentat u organizua nga UDB-ja, në përpjekje për të shuar lëvizjen ilegale shqiptare që vepronte në mërgim. Vrasja e tyre u bë një nga ngjarjet më të dhimbshme për diasporën shqiptare dhe u konsiderua si sacrificë e madhe për çështjen kombëtare.
Trashëgimia
Pas vdekjes, Jusuf Gërvalla u bë simbol i rezistencës dhe i sakrificës për liri. Shumë rrugë, shkolla, institucione kulturore dhe organizata mbanë emrin e tij në Kosovë dhe diasporë.
Vargjet dhe këngët e tij vazhdojnë të jenë pjesë e trashëgimisë kulturore shqiptare, duke dëshmuar edhe anën e tij artistike përveç asaj politike.