Shkruan: Xhemil Zeqiri

“Lavdia shkon tek ai që nuk e kërkon atë!” – Sharl de Gol

Kjo thënie, për mendimin tim, i shkon shumë Dr. Zyber Puplës.

Sapo përfundova së lexuari librin e mikut tim, Dr. Zyber Pupla, me titull “Një jetë në shërbim të jetës”, një vepër prej 249 faqesh, botuar nga Shtëpia Botuese “Emal”, me redaktor Hamdi Hysuka.

Ky libër është më shumë se një autobiografi. Është një rrëfim i sinqertë dhe njerëzor për një jetë të tërë, e lidhur me profesionin, njerëzit, miqësinë, përkushtimin dhe shërbimin ndaj jetës.

Dr. Zyber Pupla sjell në faqet e librit kujtime që nga fëmijëria, shokët dhe miqtë, vitet e shkollës fillore e të gjimnazit, studimet dhe periudha të ndryshme të jetës së tij. Me sinqeritet, ai kujton edhe vitet e studentit dhe punët fizike që bënte gjatë verës.

Në libër gjejmë edhe kujtime për natyrën, kafshët e buta dhe të egra dhe përvoja të ndryshme personale. Gjatë leximit, shpesh të krijohet përshtypja se je duke parë një film të jetës, ku çdo kapitull sjell një periudhë, një personazh, një ngjarje apo një kujtim.

Kontaktet dhe miqësitë me danezët

Një nga dimensionet më interesante të librit është edhe marrëdhënia e Dr. Zyber Puplës me Danimarkën dhe me njerëzit danezë.

Gjatë qëndrimeve dhe vizitave të tij në Danimarkë, ai nuk krijoi vetëm kontakte profesionale me mjekë dhe specialistë, por edhe miqësi njerëzore me danezë, të cilat duket se kanë lënë gjurmë të rëndësishme në jetën dhe kujtesën e tij.

Këto kontakte janë të rëndësishme sepse tregojnë se marrëdhëniet mes njerëzve nuk ndërtohen vetëm nëpërmjet profesionit, por edhe përmes respektit, besimit, mikpritjes, bisedave dhe përvojave të përbashkëta.

Në kujtimet e tij përmenden me respekt profesionistë të mjekësisë daneze, ndër ta Svend Juul Jørgensen dhe profesor H. H. Holm, si dhe mjekë e specialistë të tjerë me të cilët Dr. Pupla ka pasur marrëdhënie profesionale dhe miqësore.

Kështu, Danimarka në librin e Dr. Puplës nuk shfaqet thjesht si një vend ku ai ka pasur kontakte profesionale. Ajo shfaqet edhe si një hapësirë ku u krijuan miqësi, njohje dhe lidhje njerëzore, të cilat kanë mbetur pjesë e kujtimeve të tij.

Përmes këtyre marrëdhënieve, libri përcjell edhe një mesazh më të gjerë: mjekësia dhe profesioni mund të bëhen ura që lidhin njerëzit, vendet dhe kulturat.

Një përvojë shqiptaro-daneze që e kam përjetuar vetë

Pikërisht në këtë kontekst lidhet edhe përvoja ime personale.

Njohja ime me Dr. Zyber Puplën nuk ishte një takim i rastësishëm. Ajo u zhvillua në kuadrin e lidhjeve njerëzore dhe profesionale që krijoheshin ndërmjet shqiptarëve dhe miqve të tyre në Danimarkë.

Gjatë një vizite të tij, së bashku me Dr. Hashim Zogun, kardiolog shqiptar, pata mundësinë t’i pres në shtëpinë time dhe të kalojmë kohë së bashku në një atmosferë të ngrohtë e miqësore.

Këto takime, biseda dhe miqësi më bënë të kuptoj edhe më mirë rëndësinë e kontakteve që shqiptarët kishin krijuar me shoqërinë daneze. Nuk ishin thjesht marrëdhënie të rastit, por lidhje që ndërtoheshin mbi respektin reciprok dhe mbi vlerësimin e ndërsjellë.

Në atë periudhë, unë isha nën ndjekje mjekësore në Danimarkë dhe, përmes kësaj përvoje, pata mundësinë të njihja nga afër edhe një pjesë të sistemit shëndetësor danez.

Këshillat dhe bisedat me Dr. Zyber Puplën për mënyrën e jetesës dhe ushqyerjen janë pjesë e kujtimeve të mia personale. Më vonë, gjatë kontrolleve mjekësore në Danimarkë, u konstatua një përmirësim i parametrave të funksionit të frymëmarrjes.

E përmend këtë jo si një përfundim shkencor, por si një kujtim timin personal, që lidhet me një periudhë të veçantë të jetës dhe me miqësinë time me Dr. Zyber Puplën.

Mjekësia si urë miqësie

Në këtë këndvështrim, libri “Një jetë në shërbim të jetës” fiton edhe një dimension tjetër. Ai nuk flet vetëm për jetën profesionale të një mjeku shqiptar, por edhe për njerëzit që ai ka njohur dhe miqësitë që ka krijuar gjatë rrugëtimit të tij.

Kontaktet me kolegët danezë, me mjekët, specialistët dhe institucionet shëndetësore të Danimarkës dëshmojnë se bashkëpunimi profesional mund të shndërrohet në miqësi dhe se miqësia mund të krijojë ura më të forta ndërmjet njerëzve dhe vendeve.

Në këtë kuadër përmenden edhe institucione të njohura të sistemit shëndetësor danez, si spitalet e Hillerødit, Holbækut, Herlevit, Bispebjergut dhe Rigshospitalet.

Të gjitha këto e bëjnë librin më të pasur: aty gjejmë fëmijërinë, rininë, studimet, profesionin, natyrën, kafshët, miqtë, kolegët, Danimarkën dhe njerëzit danezë që kanë qenë pjesë e rrugëtimit të autorit.

Prandaj, kur përfundon së lexuari këtë libër, nuk ke lexuar thjesht historinë e një mjeku. Ke ndjekur historinë e një njeriu që ka jetuar mes njerëzve, ka krijuar miqësi, ka ndërtuar ura bashkëpunimi dhe ka lënë gjurmë në jetën e atyre që e kanë njohur.

Dhe pikërisht këtu më duket se qëndron edhe kuptimi i titullit “Një jetë në shërbim të jetës”.

Sepse shërbimi ndaj jetës nuk është vetëm profesioni i mjekut. Është edhe mënyra se si sillesh me njerëzit, si krijon miqësi, si ndan përvojën dhe si ndërton ura mirëkuptimi mes njerëzve dhe vendeve.

Për mua, Dr. Zyber Pupla është pikërisht një figurë e tillë: mjek, profesionist, mik dhe njeri që ka ditur ta kthejë profesionin në shërbim dhe kontaktin njerëzor në miqësi.

E përgëzoj mikun tim, Dr. Zyber Pupla, për këtë vepër të bukur dhe për guximin për ta kthyer kujtesën personale në një libër që mund të lexohet si histori jete, dëshmi profesionale dhe, mbi të gjitha, si një mesazh njerëzor.

Urime, Dr. Zyber Pupla!
Jetë të gjatë, shëndet dhe suksese të mëtejshme në shërbim të jetës, njerëzve dhe miqësisë!