Xhemil Zeqiri – E Vërteta Bën Armiq

Ky libër të çon drejt një pyetjeje të thellë: pse e vërteta krijon armiq dhe jo miq? Sepse e vërteta nuk është e butë; ajo është një pasqyrë e pamëshirshme. Nuk të lejon të fshihesh pas iluzioneve, nuk të fal komoditetin e gënjeshtrave të vogla me të cilat njerëzit ndërtojnë paqen e rreme me veten.

Njeriu, në thelb, kërkon qetësi më shumë sesa kërkon të vërtetën. Ai zgjedh atë që e mban të pandryshuar, jo atë që e trondit. Dhe kur përballet me të vërtetën, nuk e sheh si çlirim, por si kërcënim. Sepse e vërteta kërkon ndryshim, kërkon përgjegjësi, kërkon të heqësh dorë nga ajo që ke besuar deri më tani. Prandaj, ai që e thotë të vërtetën nuk perceptohet si mik, por si ai që prish rendin e brendshëm të tjetrit.

E Vërteta Bën Armiq pikërisht këtë e zbërthen: e vërteta nuk është krijuar për të lënduar, por në një botë të mbështetur mbi iluzione, ajo bëhet e tillë. Ajo prek krenarinë, sfidon bindjet, zhvesh hipokrizinë. Dhe aty ku preket egoja, lind kundërshtimi; aty ku rrëzohen bindjet, lind armiqësia.

Në këtë mënyrë, njeriu përcaktohet nga raporti që ka me të vërtetën: disa e përqafojnë dhe ndryshojnë, të tjerë e refuzojnë dhe mbrohen. Dhe në këtë ndarje lind konflikti. Jo sepse e vërteta kërkon armiq, por sepse njerëzit shpesh nuk janë gati për të.

Ky libër është një reflektim i fortë mbi këtë natyrë njerëzore. Ai na kujton se e vërteta nuk të jep pushtet mbi të tjerët; ajo të vendos përballë tyre. Dhe në fund, secili zgjedh: të jetojë në dritë me çmimin e vetmisë, apo në errësirë me rehati të përkohshme.

Por pikërisht këtu qëndron thirrja më e madhe: ndryshimi nuk fillon jashtë nesh. Asnjë shoqëri, asnjë popull nuk mund të ngrihet nëse individi mbetet i njëjtë. Sepse nuk është e mundur të kërkosh dritë, ndërkohë që refuzon të hapësh sytë. Ndryshimi i vërtetë lind brenda njeriut në momentin që ai pranon të vërtetën, sado e rëndë të jetë.

Sepse është thënë: Zoti nuk e ndryshon gjendjen e një populli derisa ata të ndryshojnë vetveten. Dhe kjo nuk është vetëm një thënie; është një ligj i brendshëm i jetës. Një popull që zgjedh të jetojë me të vërtetën, sado e vështirë të jetë, fillon të shërohet. Një njeri që përballet me veten, fillon të bëhet i lirë.

Prandaj, ky libër nuk është thjesht për t’u lexuar; është për t’u përjetuar. Është një thirrje për të dalë nga hijet, për të pranuar dritën dhe për të kuptuar se armiku më i madh nuk është ai që ta thotë të vërtetën, por ajo pjesë e jotja që refuzon ta dëgjojë.

Mirënjohje për autorin për këtë vepër që të sfidon dhe të zgjon.

Respekt,